قلادههای طلا چه میگوید؟!
به روایتی برخی اعتقاد دارند که می شود باغچه ای را بیل زد و گلی نشد و می شود در دریا شنا کرد و خشک باقی ماند. این غیر ممکن است. طالبی ماجرای جالبی را روایت می کند که در داستانک های آن برخی مسائل را یادآوری کرده که خیلی ها خوششان نیامده است. لحن روایی او نیز در خور توجه است .در حالیکه حداقل شیوه کراس کاتینگ آن و تدوین موازی اش با صدای بلند دارد فریاد می زند که تماشاگر خودش زیر و بم ماجراها را می داند و اینگونه نیست که سفارشی چیزی بپذیرد.
داستان قلاده های طلا از برنامه ریزی سازمان جاسوسی بریتانیا در حین آخرین انتخابات ریاست جمهوری ایران آغاز می شود.اساس اقدام آنها وارد کردن یک جاسوس کارکشته به ایران و وصل شدن وی به عنصری نفوذی است که در وزارت اطلاعات حضور دارد. این طرف ماجرا مامورین امنیتی نیز از حضور این عناصر بیگانه مطلع می شوند و درصدد شناسایی و دستگیری آنان بر می آیند ؛ اما تا همگی آنان به دام بیفتند این وسط چندین نفر هم بی گناه مظنون به خرابکاری و جاسوسی به نظر می آیند که در نهایت بی گناهی شان ثابت می گردد.
اگر قرار بر ساخت فیلمی سیاسی آنهم تمام قد باشد ؛ و اراده ای برای این کار وجود داشته باشد مهمترین مسئله سعه صدر برخی مدیران و مسئولان است. فیلم سیاسی تمام قد فیلمی است که در آن سیاه نمایی نمی شود اما باید برای روایت داستانک ها و در نهایت پیوستن آنها به خط اصلی چیزهایی را تصویر کرد که ممکن است ابتدا به ساکن و احتمالا خط قرمر به نظر بیاید. اما فیلم سیاسی کوتوله ، نقطه مقابل فیلم سیاسی تمام قد است. در چنین فیلم هایی می شود در دریا شنا کرد و خیس نشد، می شود در باغچه تا آرنچ دستانت را در خاک فرو کنی و خاکی نشی و می شود مرده را هم زنده کنی …
قلاده های طلا فیلم سیاسی تقریبا تمام قدی است و یا حداقل اینکه یک فیلم سیاسی است که سعی دارد تمام قد باشد.
باز هم تاکید می کنم شیوه روایی صریح قلاده های طلا و هم چنین روایت موازی و تدوین آن باعث می شود که این فیلم را هم به لحاظ محتوی و هم ساختار و تکنیک کار درخوری بشناسیم.