خطبه 197 نهج البلاغه 


إِنِّي أَکْرَهُ لَکُمْ أَنْ تَکُونُوا سَبَّابِينَ، وَلکِنَّکُمْ لَوْ وَصَفْتُمْ أَعْمَالَهُمْ، وَذَکَرْتُمْ حَالَهُمْ، کَانَ أَصْوَبَ فِي الْقَوْلِ، وَأَبْلَغَ فِي الْعُذْرِ، وَقُلْتُمْ مَکَانَ سَبِّکُمْ إِيَّاهُمْ: اللَّهُمَّ احْقِنْ دِمَاءَنَا وَدِمَاءَهُمْ، وَأَصْلِحْ ذَاتَ بَيْنِنَا وَبَيْنِهِمْ، وَاهْدِهِمْ مِنْ ضَلاَلَتِهِمْ، حَتَّي يَعْرِفَ الْحَقَّ مَنْ جَهِلَهُ، وَيَرْعَوِيَ عَنِ الْغَيِّ وَالْعُدْوَانِ مَنْ لَهِجَ بِهِ.

اخلاق در جنگ من خوش ندارم که شما دشنام‏دهنده باشيد، اما اگر کردارشان را تعريف و حالات آنان را بازگو مي‏کرديد به سخن راست نزديک‏تر، و عذرپذيرتر بوديد، خوب بود بجاي دشنام آنان مي‏گفتيد: خدايا! خون ما و آنها را حفظ کن، بين ما و آنان اصلاح فرما، و آنان را از گمراهي به راه راست هدايت کن، تا آنان که جاهلند، حق را بشناسند، و آنان که با حق مي‏ستيزند پشيمان‏شده به حق باز گردند


در نامه 14 نهج البلاغه امام علی به سپاهیان خود توصیه می کند  آغاز گر جنگ نباشند   فحش و نا سزا نگویند و آنان که پشت کرده و فرار می کنند را دنبال نکنند و...

متن نامه14  به زبان فارسی:


 با دشمن جنگ را آغاز نکنيد تا آنها شروع کنند، زيرا سپاس خداوندي را که حجت با شماست، و آغازگر جنگ نبودن، تا آنکه دشمن بجنگ روي آورد، حجت ديگر بر حقانيت شما خواهد بود، اگر به اذن خدا شکست خوردند و گريختند، آن کس را که پشت کرده مکشيد، و آن را که دفاع نمي‏تواند آسيب نرسانيد، و مجروحان را نکشيد، زنان را با آزار دادن تحريک نکنيد هرچند آبروي شما را بريزند، يا اميران شما را دشنام دهند، که آنان در نيروي بدني و رواني و انديشه کم‏توانند، در روزگاري که زنان مشرک بودند مامور بوديم دست از آزارشان برداريم، و در جاهليت اگر مردي با سنگ يا چوب دستي به زني حمله مي‏کرد، او و فرزندانش را سرزنش مي‏کردند